Nihao!!หวัดดี

ปิดเทอมเบื่อๆ ไม่มีไรทำเลยอ่ะ แต่กมีโอกาสได้ไปเซี่ยงไฮ้ สนุกดีอ่ะ เป็นเมืองที่น่าอยู่มาก ถ้าเราพูดภาษาจีนเป็นก้อกะว่าจะอยู่ยาวอ่ะนะ กลับมากะเลยต้องรีบหัดพูด หัดเขียน ให้เป็น ปีหน้าจะได้ไปอยู่ได้สบายๆ (วางแผนล่วงหน้าไม่รุจะได้ไปป่าว ฮ่าๆ) เอาเป็นว่าไปมาอาทิตย์นึงจะเล่าให้ฟังคร่าวๆละกันนะ

7/4/07

เวลาประมาณ 23:30 น. เราก้ออยู่ที่สนามบินสุวรรณภูมิอ่า กว่าจะขึ้นเครื่องก้อนู่น เกือบตีสอง รอจนหลับไปเลย แม่ปลุกบอกว่าไปได้แล้ว เค้าเรียกแล้ว หลังจากร่ำลาครอบครัวแล้วกะลากสัมภาระผ่านไปข้างใน ของเยอะแยะแต่ไม่ได้แวะดู เด๋วตกเครื่อง รีบๆจ้ำไปขึ้นเครื่อง เป็นสายการบินของจีนอ่า แต่ก้อดีที่ไม่เสียงดัง จากนั้นก้อไม่มีอะไรอีกนอกจากกินเสร็จแล้วกะนอน ...

8/4/07

หลับเพลิน แอร์ฯเดินมาปลุก สายการบิน MU แอร์ฯใช้ได้นะ แต่ถ้าเทียบกับ TG แล้วคนละเรื่องเลยอ่า จบเรื่องแอร์ฯแค่นั้นก่อน พอเครื่อง landind เรียบร้อยเราก้อลุกหยิบกระเป๋าแล้วลงทันที เนื่องจากไม่ไหวแล้ว นักบินเที่ยวนี้ landind ไม่นุ่มเลย ปวดหัว พอตรวจคนเข้าเมืองเสร็จ ผู้นำคณะที่ไปด้วยก้อพาไปกินอาหาร ซึ่งตอนนั้นกินข้าวต้มไปช้อนเดียว มันเป็นผลกระทบจากการ landing ของนักบินคนนั้น กินอะไรไม่ลง หลังจากนั้นกะไปนั่งรถไฟฟ้าแม่เหล็ก maclav มั้ง ช่ายป่าวหว่า ฮ่าๆๆ เข้าไปที่เซี่ยงไฮ้ เพราะสนามบินผุ่ตงอยุนอกเมือง รถไฟฟ้าเร็วดีอ่า 431 km/hr ถ้านั่งรถยนต์ก้อชั่วโมงนึงกว่าจะถึงเซี่ยงไฮ้ แต่นี่แค่ 7 นาที เร็วโคด พอถึงเซี่ยงไฮ้แล้วก้อไปเที่ยว Thames Town เป็นเมืองที่ถอดแบบสถาปัตยกรรมอังกฤษมาเป๊ะๆ ชนิดว่าเป็น England Town เลย น่าอยุมากๆเลยอ่ะ แต่บ้านหลังนึง 14-15 ล้านบาท ฮ่าๆ ขอทำงานเก็บเงินก่อนแล้วกัน
จากนั้นผู้นำคณะกะพาไปเมืองมหาวิทยาลัย ที่จีนเค้าจะเอามหาลัยทุกมหาลัยมารวมๆกันเลยอ่ะ เป็นเมืองได้เลย ในนั้นก้อมีเน็ตคาเฟ่ คอฟฟี้ชอป ร้านอาหาร ร้านตัดผม ร้านซักผ้า มินิมาร์ท หอพัก ตึกเรียน โรงยิม ถ้ามีงบก้อไปอยุในนั้นเรียนจนจบได้เลย สะดวกดีเหมือนกัน ลืมบอกไป เราไปกับคณะเด็กที่ไปเรียนซัมเมอร์น่ะ น้องเราไปคนนึง แต่ไปในฐานะ ผุ้ปกครอง ซึ่งเป็นผุปกครองคนเดียวของคณะ ฮ่าๆ คณะที่มาเรียนทั้งหมดก้อจะพักในหอที่เมืองมหาลัยนั่น ส่วนเราน่ะหรอ T T ถุกทิ้ง ฮ่าๆ ไม่ใช่ๆ ผุนำคณะเค้าเป็นคนไทย แต่แต่งงานกับคนไต้หวันซึ่งขณะนี้อาศัยที่เซี่ยงไฮ้ เค้ามีลูกสาว 3 คนอ่ะ แน่นอนอ้างอิงถึงขนาดนี้ เราไปพักอยุที่คอนโดฯของลูกสาวผุ้นำคณะ แต่เค้าอายุมากกว่าเรา 22 แล้ว แต่กะนารักดี ฮ่าๆ ตอนแรกเราได้เจอลูกคนเล็กก่อน ชื่อ มี่(Mi) เป็นฝาแฝดกะคนกลางที่ชื่อ เถียน(Tian) แล้วคนโตชื่อ น้ำ (Num) [ทำไมคนโตชื่อไทยหว่า] พี่มี่ต้องดูแลคณะที่มาเรียน เรากะเลยอยุกะพี่เถียนและพี่น้ำ วันนี้ก้อจบแล้วอ่ะ กินข้าวแล้วกะนอน [คอนโดหรูมากเลย ฮ่าๆ อยากอยุนานๆ เจ้าของห้องกะใจดี วิวเมืองเซี่ยงไฮ้กะสวย]

ภาพไม่ชัดอ่า กล้องมือถือ อันที่จิงวันนั้นอยากจะโดดลงแม่น้ำ ลืมเอากล้องไปด้วยง่ะ T T

To be Continued.......

ถึง กระต่ายสีชมพู

นานแล้วที่เพนกวินสีขาวไม่ได้เขียนจดหมายถึงใครสักคนที่เขาอยากจะพูดคุยด้วย จนวันนี้ที่เป็นวันว่างของเพนกวินสีขาวในที่สุด เขาก็ตัดสินใจเลือกกระต่ายสีชมพูเป็นผู้รับจดหมายของเขา

ย้อนกลับไปในวันที่เพนกวินสีขาวได้เพื่อนคนใหม่ หลายๆคน หนึ่งในนั้นก็คือ กระต่ายสีชมพู เพนกวินสีขาวแทบจะไม่ได้คุยหรือทำความรู้จักกับกระต่ายสีขาวเลย ทั้งที่มีโอกาสหลายครั้ง แต่เขาก็ไม่รู้จะหาประโยคแบบไหนมาทักทายกระต่ายสีชมพู

จนวันหนึ่งความสัมพันธ์ของเพนกวินสีขาวกับกระต่ายสีชมพูได้เริ่มต้นขึ้น เริ่มจากความขี้เล่นเล็กๆน้อยๆในวันที่กระต่ายสีชมพูซึมเศร้า เพนกวินสีขาวชอบรอยยิ้มของกระต่ายสีชมพูมากๆ เขาไม่ใช่คนที่ปลอบใครเก่งสักเท่าไหร่ แต่เพนกวินสีขาวทำให้กระต่ายสีชมพูยิ้มได้อีกครั้ง นั่นเป็นสิ่งที่ทำให้เขาดีใจมากๆ เพนกวินสีขาวตัดสินใจไม่ก้าวก่ายปัญหาของกระต่ายสีชมพู แต่ตัดสินใจที่จะยื่นข้อเสนอให้กระต่ายสีชมพูบอกอะไรกับเขาก็ได้ที่อยากจะบอก

ตั้งแต่วันนั้นเพนกวินสีขาวก็ได้เพื่อนใหม่ที่ดีอีกหนึ่งคน ถึงแม้จะไม่ได้สนิทกันเท่าไหร่นัก แต่กระต่ายสีชมพูเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่เพนกวินสีขาวได้คุย ได้กวนตีน ได้รับฟัง และได้เล่าอะไรๆให้ฟัง แล้วรู้สึกสบายใจ

ถึงตอนนี้เพนกวินสีขาวก็ยังอยู่คนเดียว กำลังรอใครบางคน คนที่ไม่จำเป็นที่จะต้องดีพร้อมทุกอย่าง ขอแค่รักและเข้าใจเขาเพียงแค่นี้บางทีใครบางคนของเพนกวินสีขาวอาจจะยังหมายถึงคนๆนั้น เพนกวินสีขาวไม่รู้ว่าเขาจะรอไปทำไม และไม่เข้าใจว่ารอได้ยังไงเป็นปีๆ แต่ในเมื่อรอมาแล้วเขาก็จะรอต่อไป แต่การรอคอยที่ผ่านมา มันมีแต่ความเจ็บปวด เพนกวินสีขาวไม่นึกอยากจะกลับไปลิ้มรสมันอีกครั้ง ดังนั้น การรอคอยของเขาจึงเปิดกว้างขึ้นไม่เฉพาะกับคนๆนั้น แต่จะมีใครหลายๆคนเข้ามาอีกมากมาย แม้ท้ายที่สุดแล้วจะไม่ได้จบลงตรงคำว่าคนรักก็ตาม เพราะยังไง เขาก็ยังมีครอบครัว เพื่อนๆ และกระต่ายสีชมพูอยู่อีกทั้งคน(ตัว?)นี่นา

จาก เพนกวินสีขาวที่ชื่อ"แอปเปิ้ล"

ในที่สุด..ในที่สุด และ ในที่สุด

กะได้อัพบล็อกซะที หลังจากปล่อยเน่ามานานข้ามปี

สวัสดีปีใหม่ทุกคนน้า~~ ขอหั้ยมีความสุขตลอดปี

จะอัพอะไรดี..ปีใหม่แล้วไม่อยากอัพเรื่องเศร้า มันจะไม่เป็นศิริมงคลแก่ชีวิต

ก็ให้มันเป็น DIARY รวมตั้งแต่ปีใหม่ถึงวันนี้เลยดีกว่า

แต่ แต่ แต่ .. คงจะไม่เขียนทุกช็อตหรอก มันยาวไป คนเขียนบล็อกก็ขิเกียจอ่านเอง

ไปงานพืชสวนโลกมาป่าวเพื่อนๆ? หลายคนน่าจะไปมาแล้วอ่ะ

คนเยอะโคดๆ วันนั้นโคดโชคดีมีคนมาขายบัตรให้เลยได้เข้าดูรุปดีกว่า..

ต้นสนบนเนินหน้างาน

เบลเยี่ยม

เบลเยี่ยมเหมือนกัน

เนอเธอร์แลนด์ ชอบมั่กๆ

ต้นขวดหน้างาน

หอคำหลวง

ข้างในหอคำหลวง

เดินตั้งแต่ 4 โมง จนงานเลิก 2ทุ่ม เมื่อยขาโคดๆ เลยกลับที่พักซึ่งกะคือบ้านญาติ

บ้านญาติสวยดี พึ่งเคยมากพักป้าที่บ้านใจดีมากๆ ดูแลทั้งที่นอน อาหาร(ฝีมือยอดเยี่ยม)

แล้วกะได้เจอญาติซึ่งพึ่งจะได้เจอหน้ากันในรอบ 15 ปี พูดง่ายๆคือเจอกันครั้งแรกนั่นเอง

ความคิดแรกก็คือ "กุส์มีพี่สาวสวยๆกะเค้า 3 คนเลยหรอ" เหอะๆ เริ่มนิสัย Playๆแล้วไง

คนแรก (สนิทกะคนนี้สุด ถึงจะอายุมากกว่าเยอะ) จบตรีเศรษฐศาสตร์ จบโทการตลาด คือพี่พูดชัดมากๆอ่ะ ทั้งอักฤษทั้งไทยน่าประทับใจ [ฮา~ ^^]

คนที่สอง จบวิศวฯ เครื่องกล คนนี้ท้วมๆ แต่กะน่ารัก ใจดี พุดเก่ง ชอบทำอาหาร

คนสุดท้าย ผู้หญิงตัวเล็ก(กว่ากุส์อิกแต่สูงกว่านิดส์นึง) น่ารัก ไม่ค่อยพูด เอาแต่ใจพองาม และ เรียนแพทย์ รามาฯ

อยุด้วยกัน 2 คืน กะเล่นๆ กินๆ นอนๆ เที่ยวๆ ด้วยกัน สนุกดีอ่ะ ด้วยความที่ชีวิตประจำวันไม่เคยเป็นน้อง พอได้เป็นชักจะติดใจ ^^"

เที่ยวเสร็จกะกลับมารับชะตากรรมปี 50 ตามปกติ ไปโรงเรียน กิน นอน เล่น และอื่นๆที่อยากจะที่ทำ

กิจกรรมวันเด็ก...

กิจกรรมตอนเช้าของเราก็จะมี ปั่น Lab ฟิสิกส์ส่งอาจารย์ เราได้รับของขวัญวันเด็กจากอาจารย์สอนฟิสิกส์ด้วย มันก็คือ การตีกลับ Lab ทุกคนทุกห้องสายวิทย์ แล้วอั้ยเพื่อนที่มันอดนอนทำทั้งคืนอ่ะ??แล้วคะแนนที่มันน้อยอยุแล้วจะไปหาจากไหนอิกวะ กุส์ละเหนื่อย และท้อกะวิชานี้จิงๆ

พอถึงเวลากะเล่นเกมส์ จับรางวัล กะหนุกดี แต่ที่รอมาทั้งวันกะพึ่งจะมาตอน 3โมง คือจะกลับบ้านแล้วอ่ะ อิกครึ่งชั่วโมง

...วง Playground ตอนแรกก็นั่งกันเฉยๆ ไปๆมาๆโดดกันไม่รักษาภาพพจน์ แต่กะช่างมานเหอะ ปีนึงจะมีซักครั้ง

...จบ งานเลิก..

ปล. ใครมันบอกมีระเบิดวะ

ปลล. มีนางฟ้าที่ร.ร.มันก็ดีอย่างนี้เอง